منابع ومآخذ

قرآن کریم، ترجمه ناصر مکارم شیرازی.

نهج‌البلاغه، ترجمه محمد دشتی، انتشارات مؤسسه فرهنگی تحقیقاتی امیرالمؤمنینj، قم، 5، 1392.

1. ابن میثم، میثم بن علی بن میثم بحرانی، شرح نهج‌البلاغه، مترجم قربانعلی محمدی مقدم، علی‌اصغر نوایی یحیی‌زاده، آستان قدس، مشهد، 3، 1388.
2. ابوطالبی، مهدی، تربیت دینی از دیدگاه امام علیj، مؤسسه آموزشی، پژوهشی امام خمینی ره، قم، 2، 1386.
3. جعفری، محمدتقی، ترجمه و تفسیر نهج‌البلاغه، فرهنگ اسلامی، تهران، 1، 1365.
4. راغب اصفهانی، ابی‌القاسم، مفردات فی غریب القرآن، مؤسسة العلمی للمطبوعات، بیروت، 1، 1430 ق.
5. سیوطی، جلال الدین، الدر المنثور فی تفسیر المأثور، کتابخانه آیة الله مرعشی نجفیره، قم، بیچا،1404 ق.
6. طباطبائی، سیدمحمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، دفتر انتشارات اسلامی جامعهٔ مدرسین، قم،5، 1417 ق..
7. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، ناصر خسرو، تهران،3، 1372.
8. عمید، حسن، فرهنگ عمید، امیرکبیر، تهران، 3، 1374.
9. فقیهی، سید احمد، روش‌های تربیت اخلاقی در المیزان، مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینیره، قم، 1، 1391.
10. قرشی، سید علی اکبر، قاموس قرآن، دارالکتاب اسلامیه، تهران، 3، 1361.
11. مصباح یزدی، محمدتقی، فلسفه تعلیم و تربیت اسلامی، مدرسه، تهران، 2، 1391.

12. مهدیزاد، حسین، آئین عقل ورزی (پژوهشی در باب جایگاه عقل در تربیت از دیدگاه امام کاظمj در روایت هشام بن حکم)، مؤسسه آموزشی پژوهشی امام خمینیره، قم، 2، 1389.