2
دانشجوی دکترای فقه و مبانی حقوق و اندیشه امام خمینی
چکیده
با ظهور و گسترش اسلام در ایران، بسیاری از آداب و رسوم و سنت های ایرانیان در مناسبات فردی و اجتماعی دستخوش تحولات جدی شد. عقد نکاح از جمله پیمانهای اجتماعی است که در معرض این تغییرات شکل جدیدی به خود گرفته است. با این حال در سالهای اخیر بسیاری از جوانان ایرانی با هدف بازگشت به سنت های پیشین خود، در ایجاد پیوند زناشویی خود، عقد جدیدی موسوم به «عقد آریایی» را جایگزین عقد شرعی ساختند. اما پس از چندی به دلیل باور به عدم مشروعیت این عقد، این کار با مخالفت شدید دستگاه حاکمیت مواجه و به لحاظ قانونی ممنوع اعلام شد. در این مقاله برآنیم تا با تحلیل محتوایی این عقد مشروعیت آن را بر اساس آموزه های دین اسلام مورد نقد و ارزیابی قرار دهیم. با مطالعه این نوشتار می توان دریافت که صرف نوظهور بودن عقد آریایی و برخی تفاوتها در شکل ظاهری اجرای آن با عقد شرعی، دلیل بر عدم مشروعیت آن تلقی نمی شود؛ بلکه این عقد از تمامی ارکان و شرایط شرعی لازم در صحت عقد نکاح برخوردار است.