تبیین فقهی ظلم به زن و تحلیل مشارکت غیرمستقیم در ظلم به حضرت زهرا علیهاالسلام

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشیار و عضو هیات علمی گروه فقه و حقوق اسلامی دانشکده علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی

10.22034/nrjw.2025.849

چکیده

ظلم به زن از دیدگاه عقل و شرع زشت تر و مذموم تر از ظلم به مرد است و قرآن کریم و روایات اهل بیت جهت دفاع و حمایت از زن سفارشات متعددی ارائه نموده اند. از سوی دیگر هرچه مقام و منزلت مظلوم نزد خدا رفیع تر باشد و از قداست بیشتری برخوردار باشد ظلم به وی قبیح تر و شنیع تر میگردد. نقطه جمع بین این دو شدت زشتی در ظلم به زنان مومنه و مقرب درگاه الهی است که اوج آن در ظلم به برترین بانوی اسلام حضرت زهرای اطهر نمایان شده است و مظالم وارد بر آن بانوی مکرمه گاه به صورت مستقیم و گاه به صورت غیر مستقیم صورت گرفته است. این تحقیق با روش توصیفی و تحلیلی و با هدف بررسی حکم فقهی مظالم غیر مستقیم وارد بر حضرت زهرا انجام گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که مظالم غیر مستقیم وارد بر آنحضرت قابل انقسام به سه قسم پیش از تحقق ظلم و هم زمان با آن و بعد از تحقق آن است که قسم اول به صورت پایه گذاری ظلم به آنحضرت بوده و قسم دوم بیشتر به صورت معاونت و بی تفاوتی صورت گرفته و قسم سوم به صورت علت مبقیه برای تداوم این ظلم و توجیه ظلم ظالمان مباشر صورت پذیرفته است. در هرحال ظلم به حضرت زهرا مصداق بارز نصب و دشمنی با ایشان است و اگر به مرحله ظهور در گفتار یا کردار برسد چه به طور صریح چه لازمه قول و فعل شخص باشد موجب خروج از اسلام است و چنانچه در حد رضایت قلبی نسبت به این مظالم و تایید باطنی ظالمین به ایشان باقی بماند و نمود خارجی نداشته باشد اگرچه در ظاهر حکم ارتداد را به دنبال نمی آورد اما چنین شخصی در باطن ناصبی بوده و اسلامش نفعی برای آخرتش نخواهد داشت.

کلیدواژه‌ها